بعد از یک هفته برنامه ریزی و هماهنگی با استانداری، شهرداری، هلال احمر، آقای ابهری از تهران و هیات بالاخره جمعه ساعت ۶ موفق شدیم با ۷۶ نفر در قالب ۴ وسیله نقلیه برنامه را آغاز کنیم. برنامه با تاخیر ۳۰ دقیقه ای مواجه شد که فکر می کنم در مقایسه با برنامه های مشابه یک رکورد بنظر می رسد. قبل از حرکت تمامی راننده های وسایل نقلیه رو دور هم جمع کردم و به همه گوشزد کردم که در مسیر پشت سر ماشین جلویی حرکت کنند چرا که اگر یک متر به اطراف منحرف بشوند حتما در میان شن و ماسه فرو خواهند رفت. تجربه ای که در برنام های قبلی بارها برامون اتفاق افتاده بود.

ساعت ۸:۳۰ وارد کاشان و بعد از آن آران و بیدگل شدیم. در امامزاده هلال ابن علی ابن ابیطالب توقف کوتاهی کردیم و پس از رسیدن همه وسایل نقلیه و صرف صبحانه به طرف کاروانسرای مرنجاب به راه افتادیم. در میان مسیر توقف کوتاهی داشتیم برای دیدن شترهایی که در صحرا مشغول چرا بودند. ساعت ۱۱ به کاروانسرا رسیدیم و بعد از بازدید مختصر از کاروانسرا ساعت ۱۲ به سمت رمل ها حرکت کردیم.

پس از توقف و صحبتی کوتاه با تمامی شرکت کنندگان پا به دنیای ماسه ها گذاردیم. جائیکه تا چشم کار می کرد تلماسه ها بود و زیبائی های سحرآمیزشان. بعد از یک دور ۲:۳۰ دقیقه ای و بازدید از حاشیه دریاچه نمک دوباره به سمت ماشین ها برگشتیم و به علت کمبود زمان از جزیره سرگردان صرف نظر کردیم. در بازگشت به کاروانسرا به ماشین یکی از گروهها (حدس می زنم تهرانی) برخوردیم که در ماسه گرفتار شده بود و آمبولانس اسکورت تیم با بوکسل کردن ون توانست چهار چرخ آنرا که در ماسه ها گرفتار شده بود را خارج کند.

پس از صرف ناهار در کاروانسرا که یک ساعت بطول انجامید با مرنجاب و زیبائی هایش خداحافظی کردیم و ساعت ۹ شب همه با خاطری خوش از یک برنامه خوب به خانه های خود بازگشتند.